و شاید پشت همین روزها اکتفا کنم

                                      در تنگنای نگرشهایت...

من در شرقی ترین سطرهای این خیال

سراسیمه با کلی تست های " چه فرقی می کند؟" و

فاصله ی حرفهایی که سیالند و

هرگز از حرکت باز نمی مانند

تنها  "هوازدگی" این روزها را بهانه می کنم

"چه فرقی می کند؟ "

وقتی خودم اذعان می کنم

                          با کلی تجهیزات

                           نمی توان مساحت و طول و عرض

                            پس لرزه هایی که هنوز به ملاقاتت می آیند را

                                                                           بدست آوردن

و تو در این میان...

   " آشفته و عریان"

البته...

به استثنای موهایت همانگونه که محجوب بودند و

به اتفاق "چهار پنجم " مجموع انگشتان دست چپت

آنطور که ماسیده

در تدارک یک حرکت ناگهانی

 بر پشت دستانم رژه می رفتند

نمی دانم...!

اصلا " چه فرقی می کند؟ "

فراخوان تماشای یک تار موی چند میلیون دلاری فلانی یا

هوازدگی ساکنان خودگردان جوزا

- راستی...!

همین نزدیکی آقایی لاغر و مردنی

با قدی حدود ۸۰/۱ سانتی متر

که احتمالا  چند تار موی سمت چپش را در آسیاب سفید کرده و

رطوبتی که از برخوردش پیداست

حق السکوتش را به مناقصه گذاشته

با این اوصاف...

با شناسنامه ای که دیگر شناسنامه نیست و

یک عالمه اشعار که استرس تقدیر به خود می گیرند

" هوازدگی " این روزها را بیشتر ترجیح می دهد

و تو در این میان

در عفونت یک شب

که احتمالا هیچ سرنخی از خود بر جای نگذارد

تنها هوا را بهانه می کنی...

 

هرمان وطمانی

 

نوشته شده در ساعت توسط هه‌رمان وه‌تمانی| |